Gezien

Brighton (13)

Van Wiston via Brighton naar Ashurst. Dag 13, fietsen in Zuid-Engeland.

Maandag 17 juli 2017.

We staan vroeg op, want vandaag is de langste fietsdag gepland van deze twee weken. Het is de bedoeling om een kleine 120 km te fietsen.

Even na tienen zitten we aan de koffie in een ouderwets chique restaurant in Brighton met uitzicht op Het Kanaal en de restanten van een jaren geleden afgebrande oude pier van Brighton.  De serveerster met waarschijnlijk een Oost-Europese achtergrond doet wat chagrijnig als we alleen koffie betstellen. Ze had net op alle tafeltjes servetjes en bestek neergelegd.

We volgen een fietspad langs de kust. Verderop komen we langs de Brighton Pier. Brighton is een soort Scheveningen of Zandvoort maar dan heel veel groter. De woonsteden daarna heten Peacehaven en Newhaven.

Cuckmere Valley is een prachtig gebied. Heerlijk rustig na de hectiek van Brighton en omgeving. We rijden later op een landelijke weg. Een brandweerwagen met sirene komt aanrijden. Hij stopt bij ons en vraagt of wij Engels spreken. Ze zijn op zoek naar een tractor die hier ergens in de buurt in brand moet staan. Zij kunnen hem niet vinden. Wij hebben de brand niet gezien. De hulpverleners rijden verder op zoek naar de brand.

We spreken een stel uit Limburg dat dezelfde route fietst als wij, maar dan in de andere richting. Ze vertellen dat ze vanaf Harwich aardig wat heuvels hebben moeten nemen. Een deel van de route van  ons voert voor ons vandaag over een oude spoorbaan.

De stad Royal Tunbridge Wells laten we voor wat die is. Wij nemen het alternatief om de stad heen en gaan naar de camping in Ashurst.

Van Portsmouth naar Wiston (12)

Dag 12, fietsen in Zuid-Engeland.

Zondag 16 juli 2017.

We hebben nog niet ontbeten en hebben trek in koffie als we de camping van Portsmouth verlaten. Nog geen kilometer vanaf de camping komen we langs een kleine winkel, die iedere dag ook op zondag open is vanaf 6 uur ’s morgens. De take away koffie smaakt heerlijk en ze hebben brood en beleg voor ons ontbijt.

De gps-track volgt een andere weg dat wij willen fietsen. Daarom fietsen we op ons kompas en het gevoel. Aan de oostrand van de stad komen we in een doolhof van straatjes tussen paviljoens van een zorginstelling. Het gevolg is dat we na 20 minuten weer op dezelfde plek terugkomen.

Eenmaal weer goed op de route volgen we de fietsbordjes met nummer 22 tot Havant. We hebben meer dan een uur uitzicht op Langstone Harbour. We komen op deze mooie zondagmorgen heel wat Engelse wielrenners en gewone fietsers tegen.

We fietsen door vooral kleinere dorpen zonder voorzieningen. De grootste dorpen heten Midhurst en Storington. We gaan over een fraaie brug in Greathem.

We zetten de tent op op een kleine boerencamping in Wiston, een minidorpje voorbij Storington. De eigenares heeft ook een B&B. Op het gras van de camping staan vandaag verder geen andere tenten. Een heel verschil met gisterenavond.

 

Isle of Wight (11)

Dag 11, fietsen in Zuid-Engeland. Van Wimborne Minster via Isle of Wight naar Portsmouth.

Zaterdag 15 juli 2017.

Het regent een beetje als we net onderweg zijn. Het is de moeite niet. Het duurt niet lang voordat het weer droog is. We komen door natuurgebieden met loslopende paarden en koeien. Er zijn hier grindpaden, maar ook asfaltweggetjes. Voor koffie gaan we naar een traditionele pub in Boldre een dorpje tussen Sway en Lymington.

Bij die laatste plaats kopen we een kaartje voor de overtocht naar Yarmouth op het Isle of Wight. Op de veerboot spreken we een Nederlandse vrouw die alleen met de trein naar hier is gereisd. Ze  gaat met een groep een wandeling maken op het eiland. Op ons verzoek zet ze ons samen op de foto.

Op het eiland gaan we eerst een stukje over een natuurpad. Aan de zuidkust van het Isle of Wight zien we witte kalkrotsen. Verder gaan we door de ‘binnenlanden’ van het eiland. Er staan hier veel mooie oude huizen en cottages. In totaal fietsen we een kleine 60 km op het eiland.

Bij Ryde hebben we een half uur voordat een catamaran ons weer naar het vaste land van Engeland brengt. Daar komen we aan in Portsmouth. Hier is veel éénrichtingsverkeer. We moeten een heel eind omrijden om bij de camping aan de zuidoostkant van de stad te kunnen komen. De bestrating van de binnenstad is nog niet zo lang geleden netjes opgeknapt. Fietsers kunnen op doorgaande routes op het trottoir rijden.

Het is een echte grotestadscamping. Tot laat in de nacht wordt er stampmuziek gedraaid in het horeca-gebeuren.  We hebben er niet veel last, we vallen toch wel snel in slaap.

 

Van Abbotsburry naar Wimborne Minster (10)

Dag 10, fietsen in Zuid-Engeland.

Vrijdag 14 juli 2017.

De eerste stad waar we langs komen is een havenstad met erg veel pleziervaartuigen. Weymouth ligt aan een grote baai. Vroeger was het een handels- en vissershaven. Nu moeten ze het hebben van toeristen. In 1789 kwam de zieke koningin George III hier baden in de zee. Sindsdien is het een trekpleister geworden.

In Moreton willen we koffie drinken en wat eten. We zien buiten het dorp een verwijzing naar een tea room. Als we bij de deur staan horen we veel gekakel. Binnen zien we de hele zaal vol met vrouwen. De eigenares zegt dat de tea room is geboekt door een vrouwenclub voor een high tea. We zullen ergens anders iets moeten vinden. Een stukje verderop vinden we een lunchzaakje bij de ingang van een camping. Hier werken mensen met een beperking. Daar worden we goed geholpen.

We kiezen voor een alternatieve route en komen bij Corfe Castle langs. Bij Poole moeten we over met een pont over om in die stad te kunnen komen. In Poole fietsen we een heel stuk op een fietspad direct langs het water van Poole Harbour. Het is vrijdag aan het eind van de middag en het is zonnig weer. De vele terrassen zitten vol met mensen die het begin van het weekend vieren.

Onze camping ligt ten noorden van Wimborne Minster. De GPS track is gemaakt van noord naar zuid. Wij gaan van zuid naar noord. We mogen daarom niet over dezelfde straten van de binnenstad. We moeten omrijden. Na een paar keer vragen komen we op de goede route naar ons overnachtingsadres.

Van Tauton naar Abbotsburry (9)

Dag 9, fietsen in Zuid-Engeland.

Donderdag 13 juli 2017.

 

We rijden vandaag vooral over fietsroute 33 vanaf Tauton naar de Kanaalkust. Tot en met gisteren volgden wij het boekje van Eric van der Horst. Na route 33 volgen we vandaag en de volgende dagen het boekje Fietsen langs het Kanaal.

Aan de linkerkant van de weg zie ik een enorme brug met een deur ervoor. Wat raar. Ik ga wat dichterbij kijken. Er staat aangegeven dat deze brug privé is. Waarschijnlijk was hier vroeger een officiële zijweg.

In Illminster is het marktdag. Hier lopen we wat rond om de sfeer van een kleine Engelse stad op te snuiven.

We komen ’s morgens langs wellicht het kleinste winkeltje van Engeland. Je kunt hier de basislevensmiddelen kopen, maar ook kranten en felicitatiekaarten. Voorin de winkel staan twee tafeltjes met stoelen voor koffie of thee. Achterin de winkel is een postagentschap gevestigd. We hebben een plezierig gesprek met de eigenaar van deze dorpsvoorziening.

Hier in Engeland zie je in het landelijk gebied, net als in België en in Frankrijk, houten masten met stroomdraden die naar de verschillende huizen voeren.

’s Middags eten we een home made boerderij-ijsje bij een oude dame die een ijswinkeltje heeft op onze route. Hier hebben we ook een gesprek met een Nederlands stel dat ieder jaar naar Engeland gaat om daar vakantie te vieren. Ze zijn ongeveer overal al geweest, behalve in Noord-Engeland waar het veel regent.

Het valt ons op dat je in Engeland zaken tegenkomt, waarvan je denkt dat het echt Nederlands is. Ik noem als voorbeelden: contactloos betalen, buurtpreventie en centra voor jeugd en gezien.

We bereiken het schilderachtige dorpje Abbotsburry na een enorme klim met een prachtig uitzicht op de omgeving en Het Kanaal.  Vandaag fietsten we een bergetappe. Zo duidt Bert deze fietsdag.

Vanavond kiezen we voor een hotel in dit dorpje en laten de tent in de tas zitten. Onze fietsen mogen in de bierkelder overnachten.

Van Semour naar Tauton (8)

Dag 8, fietsen in Zuid-Engeland.

Woensdag 12 juli 2017.

’s Morgens is het gelukkig weer droog. Ik heb schone en droge fietskleding in mijn tas. Eergisteren waste ik en liet die kledingstukken die avond drogen in de zon aan de droogmolen van de camping.

We komen op een fietspad te rijden, dat is aangelegd op een oude spoorlijn, de Strawberry Line. De spoorbaan vervoerde veel aardbeien van de nabijgelegen tuinderijen. In 1963 werd de spoorlijn buiten gebruik gesteld. We komen ook door Cheddar. De bekendste kaas van Engeland is naar deze plaats genoemd. Het gebied na Cheddar is erg dun bevolkt. De rietmoerassen van weleer zijn voor een groot deel verdwenen. Je ziet er er koeien grazen. Ook hier staan volgens mij veel koeien op stal, want op vele grasvelden is geen koe te bekennen.

De kleine camping in de buurt van Tauton is een voormalige fruitboerderij waar vroeger cider werd gemaakt. De campingbaas heeft geen hekel aan rommel. Als ik hem was, ging ik eens flink wat zooi opruimen. Allerlei soorten gereedschappen, maar ook oude caravans met rommel staan op zijn terrein. Verder is het een gezellige kleine camping. Kalkoenen en pauwen scharrelen over het terrein.

We kunnen eten aan de andere kant van het kanaal in een pub. Deze is minder dan 500 meter van de camping verwijderd. We gaan er op de fiets heen. Later op de avond gaan we terug en dan lopend.

Van Divize naar Semour (7)

Dag 7, fietsen in Zuid-Engeland.

Dinsdag 11 juli 2017.

Weer gaan we vandaag eerst een stuk langs een kanaal. Het is erg stoffig en uitgroeiende bramenstruiken en brandnetels doen niet altijd vriendelijk aan. We komen over twee aquaducten. Dit zijn ongelijkvloerse kruisingen van kanalen. Bath is onze eerste stad. Hier gaan we aan de koffie. In Bristol begint het te regenen. Het gaat over in een stortbui. We schuilen in een loods van DPD, een pakjestransportbedrijf.

De manager komt vijf minuten later vragen of wij van iemand toestemming hebben gekregen om hier te schuilen. We kunnen haar zeggen dat wij die toestemming niet hebben. Ze vindt het geen prettig idee in verband met de security van haar bedrijf dat wij hier schuilen, maar stuurt ons toch ook niet echt weg. Als de bui, weer gewoon regen is geworden, gaan we weer naar buiten.

 

Drijfnat komen we aan op de camping in Seymour. Het is een kleine camping. Een campingbaas is in geen velde of wege hier te bekennen. De tent zetten we op onder een afdak van de afwasruimte om hem daarna met haringen vast te zetten in het natte gras. Ons avondeten bestaat uit brood, kaas en tomaten, onderweg gekocht bij een kleine supermarkt. We eten in de tent.